nl\en

De Kempenaerstraat 11B
1051 CJ Amsterdam

+31 20 894 36 28
jongens@eenvandejongens.nl

Anne-Marieke Graafmans

Na jaren werkervaring als verpleegkundige op de spoedeisende hulp, studeerde Anne-Marieke Graafmans (1975) in 2011 af op de Nederlandse Filmacademie met haar prijswinnende film Als ik jou niet had (2011, 23’, VPRO docu award, nominatie IDFA Student Award). Ook met haar eerste langere film viel ze in de prijzen Volgens protocol over de meldkamer 112 kreeg o.a. een nominatie voor een Gouden Kalf. Op dit moment werkt ze aan een nieuwe documentaire, genaamd Roze wolk (werktitel) over postnatale depressies.

Astrid Bussink

Astrid Bussink (1975) studeerde aan de ArtEZ Hogeschool voor de Kunsten Enschede en aan de Edinburgh Universiteit in Schotland. Tijdens haar studie maakte zij de film The Angelmakers (2006) die vervolgens veel prijzen won. Na The Lost Colony (2008) en Mijn Enschede (2010) maakte zij twee jeugddocumentaires: Wolkoorts en Achter de toren. Met deze laatse film won zij een Gouden Kalf op het Nederlands Filmfestival in de catogorie Beste Korte Documentaire.

Eef Hilgers

Eef Hilgers studeerde in 2012 af aan de kunstacademie St. Joost met de docu Een meisje, jij weet zelf (20’) over meisjes die via YouTube actief hun eigen nieuwe identiteit proberen vorm te geven (IDFA 2012,TENT Award 2012). Eef richt zich als maker vooral op de veranderingen die het internet en nieuwe technologieën hebben op onze samenleving en gedrag. Zo maakte ze Lieve k#ttelefoon (o.a. IDFA 2014) en ontwikkelt ze nu een film over de online schandpaal (BNN). Daarnaast regisseerde ze meerdere afleveringen van de prijswinnende kinderserie Bikkels (VPRO).

Ellen Vloet

Ellen Vloet (1982) studeerde aan de Universiteit van Amsterdam en aan Hofstra University in New York. Na haar studies begon zij als documentaire researcher. In 2012 ontwikkelde zij haar eerste documentaire. Zien en gezien worden over kunstenaar Florentijn Hofman, ging in 2013 in première op het Nederlands Filmfestival, werd uitgezonden in Nederland (AVRO) en België (VRT) en vertoont op diverse filmfestivals in Azië. In 2013 en 2014 maakte Ellen diverse jeugddocumentaires waaronder Of je worst lust en Bikkels. Naast haar werk als documentairemaker, is ze ook researcher, samensteller en regisseur van meerdere televisieprogramma's zoals de Keuringsdienst van Waarde (KRO-NCRV) en Bloed, Zweet & Spotlights (AVROTROS).

Daan Veldhuizen

Daan Veldhuizen (1982) is regisseur, cameraman en editor. Hij studeerde in 2007 af aan de Willem de Kooning Academie en debuteerde in 2011 met Stories from Lakka Beach (78’). Op het IDFA werd de film genomineerd voor Beste Nederlandse Documentaire en in 2012 ontving Daan een prijs van het gerenommeerde American Cinematographers Magazine voor zijn camerawerk. In 2015 ging zijn tweede film Banana Pancakes and the Children of Sticky Rice (93’, BOS) in premiere op het IFFR, waarvoor hij werd genomineerd voor het Gouden Kalf. Momenteel is hij bezig met Paradijsvogels, een documentaire over de Nederlandse geschiedenis in Nieuw-Guinea en de voortdurende onafhankelijkheidsstrijd van de Papoea’s.

Floor van der Meulen

Floor van der Meulen (1989) studeerde Audiovisual Design aan de Willem de Kooning Academy in Rotterdam en Film & Aesthetics aan The school of Visual Arts in New York City. Snel na het afstuderen maakte ze met KeyDocs en BNN/VARA de lange documantaire Storming Paradise -Over een jonge nederlandse moslim die alles achterlaat om bij de Jihad te gaan. Vervolgens maakte ze met co-filmmaker Thomas Vroege de short film 9 days - Allepo from my window. Momenteel is ze bezig met haar eerste fictie film en onderzoek naar de witte neushoor Sudan. Floor heeft de European Film Award heeft gewonnen in 2016.

Floris-Jan van Luyn

Floris-Jan van Luyn (1967) is filmmaker en schrijver. Hij heeft geschiedenis en Chinees gestudeerd. Veel van zijn films en boeken spelen in Azië. Hij is de maker van o.a. Dagboek van een Postduif (2014), De Leegte en het Woord (2012), De Regenmakers (2010), De Onverboden Stad (2008) en Cyberkoelies (2006). Zijn film De Regenmakers won verscheidene prijzen (Rome, Sheffield, Genève, Trento en Leuven). Voordat hij zich vestigde als filmmaker was hij werkzaam voor NRC Handelsblad, als correspondent in China, redacteur en columnist.

Ingeborg Jansen

Ingeborg Jansen (1965) maakt documentaires waarin ze ‘grote' onderwerpen uitzoekt op de vierkante millimeter. Zonder oordeel, observerend. Vaak kiest ze als regisseur voor één plek om haar camera op te richten. Daarbij laat ze zich overvallen door de mensen die ze daar ontmoet en zoekt ze naar nuances en de humor in het kleine. Voorbeelden daarvan zijn haar documentaires Hoger dan de Kuip (een van de beste 10 televisiemomenten van 2011 volgens DWDD), Bijna 18 (IDFA 2013), en Chicagoblok, stories from the elevator (2008).

Janina Pigaht

Janina Pigaht (1982) kijkt in haar documentaires vanuit een persoonlijk perspectief naar maatschappelijke thema’s. Op die manier verkent ze de poëzie en de subtiliteit van haar onderwerp. Haar documentaire Dagboeken van een Olifant (2012, 52'), over het verleden van haar grootvader, ging in première op het IDFA en leverde haar in 2013 de prijs op voor de beste debuutfilm op het Nederlands Filmfestival. Naast haar documentairewerk, is Janina als Artist in Residence betrokken bij de Universiteit van Utrecht en werkt zij als impact producent voor de documentaire ZwartNL (De Familie Film & TV).

Jeroen van Velzen

Jeroen groeide op in Kenia en heeft in Inda, Zuid-Afrika en Engeland gewoond. Zijn internationale achtergrond schijnt door in zijn films. Met zijn eerste lange documentaire Wavumba - Zij die naar vis ruiken, over twee Keniaanse vissers, won hij de 'Best New Documentary Director Award' bij Tribeca.

Jona Honer

Jona studeerde in 2008 af van de School voor Journalistiek in Utrecht waarna hij een jaar werkte als verslaggever voor RTV Utrecht en de VPRO. Geïnspireerd door de filmische benadering van onderwerpen bij de VPRO, deed hij aanmelding voor de Filmacademie. Zijn derde jaars Filmacademiedocumentaire 'Wie Niet Hard Is Is Gezien' won de Megaherz Filmschool Award 2013 op het DOK.fest München. In het laatste jaar van zijn studie aan de academie maakte Jona de documentaire 'Ik'. Daarmee won hij de VPRO Award. Op het moment werkt hij aan zijn debuut 'De Alchemisten'.

Kim Brand

Kim Brand studeerde in 2009 af aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht met de korte documentaire De Zorgfabriek (17’). Deze film werd geselecteerd voor de studentencompetitie van IDFA 2009 en leverde haar een Wildcard van het Filmfonds op. Daarmee maakte zij Wat de kat ziet (2011, 19’), die werd genomineerd voor een Gouden Kalf op het Nederlands Filmfestival. Haar vervolgfilm was Among Women (2012, 50’) over de initiatie van twee meisjes in Zambia.

Laura Hermanides

In 2012 studeerde Laura Hermanides (1988) af aan de Filmacademie met een essayistisch generatieportret: Wij zijn er klaar voor. Na de academie besloot ze minder te willen construeren in haar films en meer te observeren. Haar volgende films Geef me ’s ongelijk en Maatschappijleer waren daarin de volgende stap. Bij haar volgende film Uit liefde wil ze dit verder uitwerken.

Lieza Röben

Lieza Röben (1980) studeerde in 2002 af aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. In 2009 ontwikkelde zij binnen de IDFA scenario workshop de documentaire Grote Genade. Deze film ging in première op het IDFA en werd geselecteerd voor het Planet Doc Review Festival in Polen en het Nederlands Film Festival in Utrecht. In hetzelfde jaar nam zij deel aan de Kids & Docs workshop. Deze jeugddocumentaire Van Afrika naar Assen werd in 2011 gerealiseerd en vertoond op het IDFA en het Film Festival in Oberhausen. Eind 2015 rondde zij haar laatste documentaire Paul's Last Waltz af die op het moment een ronde langs (internationale) festivals maakt.

Margot Schaap

Margot Schaap (1986) studeerde in 2008 af aan de Filmacademie, richting regie fictie. Met haar afstudeerfilm Gaandeweg (23') won ze de Tuschinski Award en werd ze geselecteerd voor verschillende film festivals. Daarna schreef en regisseerde ze verscheidene korte en mid length fictie films (o.a. Lynn en Flarden van Thomas) en een jeugddocumentaire (School vol vissen). Vanwege het plezier van filmmaken besloot ze een ultra low budget film te maken met vrienden. Dit werd Een dag in 't jaar, haar eerste lange speelfilm die hoge ogen gooide op internationale festivals en haar eerste bioscooprelease opleverde. Op het moment werkt ze aan haar nieuwste speelfilm.

Marinka de Jongh

Marinka de Jongh studeerde in 2012 af aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht met haar documentaire Mijn lieve Kankerhond. Een film over baasjes van huisdieren met kanker. Deze film draaide op diverse festivals en werd uitgezonden door de VPRO. Op dit moment is Marinka er klaar voor om weer van zich te laten horen. En dat doet zij dan ook gelijk met twee films, Hoofd vol dromen met Een van de jongens en de korte documentaire Deze zomer is van mij over een groep mensen met een verstandelijke beperking die een week naar Spanje gaat. Binnen haar films vindt ze het een uitdaging om mensen in de meest kwetsbare situaties te vangen.

Mea Dols de Jong

Mea Dols de Jong (1988, Amsterdam) studied Philosophy and Physics before turning to the world of documentary filmmaking. Her graduation film If Mama Ain't Happy, Nobody's Happy had its international premiere at the International Documentary Festival Amsterdam (IDFA), was critically acclaimed by the press and over 17 international awards, a.o. Best Short Documentary Slamdance Film Festival en Best Short Documentary Message to Men Film Festival. At the moment she is - besides her work as a documentary film maker - running the new content-video department of NRC, one of The Netherlands' leading newspapers. In 2016 Variety named Mea Dols de Jong as one of the 'Top 10 European Filmmakers to Watch'.

Nathalie Crum

Nathalie Crum (1986) studeerde in 2007 af aan de docentenopleiding van de Academie Beeldende Kunsten Maastricht. Na werkzaam te zijn geweest als fotograaf en als begeleidster van mensen met een verstandelijke beperking, besloot zij verder te studeren aan de Nederlandse Filmacademie Amsterdam.

Tijdens deze studie liep zij een jaar lang stage bij het televisieprogramma De Wilde Keuken van Wouter Klootwijk en studeerde in 2014 af met de documentaire Vaderland. Vlak hierna nam Nathalie deel aan de Kids & Docs Workshop 2015 dat leidde tot de jeugddocumentaire Tien. In datzelfde jaar regisseerde zij haar eerste lange documentaire De vier winters van Theo van den Boogaard voor NTR Het Uur Van De Wolf.

Niels van Koevorden

Niels van Koevorden (1984) studeerde in 2010 af aan de Nederlandse Filmacademie met Winterslaap in Lukomir (30', VPRO Docu Award). Daarmee won hij de Wildcard van het Nederlands Filmfonds, waarmee hij Ik stond erbij (2012, 24') maakte. Zijn eerste lang documentaire Ne me quitte pas (106'), in co-regie met Sabine Lubbe Bakker, heeft sinds de première op IDFA 2013 vele internationale prijzen in de wacht gesleept.

Renko Douze

Renko Douze (1986) studeerde in 2010 af als documentaireregisseur aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht. Hij studeerde af met de film Heen en terug (2010, 23'), die voor verschillende internationale fetivals werd geselecteerd. Met deze film legde hij de basis voor wat hij het liefste doet: met grote precisie een licht schijnen op de schoonheid die met een haastige blik aan de aandacht ontsnapt. Na zijn afstuderen was hij een van de oprichters van Een van de jongens, waar hij sindsdien als regisseur-producent aan verbonden is.

Wiam Al-Zabari

Op 15 jarige leeftijd vluchtte Wiam (1982) uit zijn thuisland Irak. Daar was filmmaker worden nooit een mogelijkheid voor hem, maar eenmaal in Nederland ontdekte hij dat hij kunstenaar is. Dans hielp hem zijn plek te vinden in deze samenleving, maar het was het filmmaken dat uiteindelijk zijn hart stal. In 2008 studeerde hij af van de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht als fictie regisseur. Sindsdien maakte hij meerdere fictiefilms; Arezo (50’), Broken Promise (10’), Sophie (10’) & Stay (10’). Samen met Een van de jongens werkt hij nu aan zijn eerste documentaire.

Peter Triest

Peter Triest (1973) is een filmmaker (RITS, Brussel 1995) en geschiedkundige (Gent 2002). Hij werkte als regiseeur en editor voor nationale en internationale zenders. Zijn debuutfilm 'Out of the Desert' (2016) is een portret van de Ameriaanse artiest Howe Gelb. In 2016 won Peter de IDFA-Mediafonds prijs met een nieuw filmplan 'Parked Lives'.

In 'Parked Lives' portretteert Peter Triest één van de ruim twee miljoen Oost-Europese vrachtwagenchauffeurs, die tot 46 weken per jaar kriskras door Zuid- en West-Europa rijden, wonend in hun vrachtwagen langs de snelweg.